Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931
Nr ref. 480

Firma kupiecka G. Radke (akt. 1867 - 1934)Monogramista P. O.  (akt. ok. 1920 - ok. 1930)Neoklasycystyczny 12-osobowy zestaw sztućców w kantynie, Warszawa, 1921-1931

Srebro próby 3, odlewane, cyzelowane, częściowo złocone.
waga: 6728 g

Srebrne części kompletu sygnowane cechą niezidentyfikowanego monogramisty o inicjałach P.D oraz cechą państwową Polski z cyfrą 3 dla oznaczenia srebra próby 800 i literą W - wyróżnikiem probierni w Warszawie – znak stosowany w latach 1921-1931. Stalowe ostrza noży sygnowane znakiem renomowanej warszawskiej manufaktury Gerlach. Na wieku kantyny od spodu widoczna pieczątka firmy kupieckiej Gustaw Radke.

Cena: 18 500 zł

OPIS:

Waga elementów wykonanych z litego srebra - 4644 g
Waga łączna zestawu - 6728 g

W skład zestawu wchodzi:

12 łyżek obiadowych - 22 cm dł., 1050 g
12 widelców obiadowych - 22 cm dł. 1042 g
12 noży obiadowych – 25.3 cm dł. 1131 g

12 łyżek śniadaniowych - 18.5 cm dł. 676 g
12 widelców śniadaniowych -18 cm dł. 650 g
12 noży śniadaniowych - 21.3 cm dł. 683 g

12 łyżeczek do herbaty – 14 cm 358 g
12 łyżeczek do mokki - 11 cm dł. 201 g

Łyżka wazowa - 34 cm dł. 256 g
Łyżka półmiskowa – 26.5 cm dł. 141 g
Widelec półmiskowy - 26.5 cm dł. 134 g
Widelec do wędlin - 20.3 cm 58 g
Nóż do sera – 20.5 cm dł. 78 g
Łopatka do pasztetu – 19.3 cm dł. 75 g
Łopatka do przekąsek – 17.4 cm dł. 59 g
Łopatka do tortu - 29.5 cm dł. 136 g

Sztućce o lancetowatych trzonkach z krawędziami obustronnie zdobionymi listwą ornamentu złożonego z kropkowania i stylizowanych kłosów. Wnętrze czerpaka łyżki wazowej oraz część pracująca łopatki do przekąsek złocone. Ostrza noży oryginalne, wykonane ze stali węglowej w renomowanej manufakturze Gerlach.

Firma jubilerska i złotnicza została założona ok. 1867 roku przez Gustawa Radke, najprawdopodobniej brata warszawskiego złotnika, Emila Radke. Początkowo samodzielna działalność Gustawa, w 1881 roku, zapewne wskutek jego śmierci, przeradza sie w spółkę G. Radke i A. Żelisławski. Siedziba manufaktury i magazynu mieściła się przy ul. Miodowej 2, by ok. 1900 roku przenieść się na ul. Wierzbową 7 i Długą 48, a w 1930 roku na ul. Wierzbową 3. Zakład działał do 1934 roku specjalizując sie w wyrobie biżuterii oraz srebrach stołowych. Oferował wyroby własne, częściej jednak zaopatrywał się w mniejszych stołecznych warsztatach.

STAN ZACHOWANIA:
Sztućce w stanie bardzo dobrym. Oryginalne, wykonane ze stali węglowej elementy, tj. ostrza noży, części pracujące łopatek czy noża do sera w stanie dobrym, ze śladami upływu czasu. Kantyna z wyłamanym zamkiem, bez kluczyka. Tkaniny wyściełające kantynę ze śladami upływu czasu.

Ważne:
Na zamówienie klienta istnieje możliwość wymiany oryginalnych ostrzy noży na współczesne, wykonane z nierdzewnej stali. Nowe ostrza można zobaczyć na jednej z fotografii.

LITERATURA:
R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część pierwsza, Srebra ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Warszawa 1997.
R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część druga, Srebra ze zbiorów muzeów polskich kościelnych i prywatnych, Warszawa 1997.
M. Gradowski, Znaki na srebrze, Znaki miejskie i państwowe używane na terenie Polski w jej obecnych granicach, Warszawa 2010.
H. Lileyko, Srebra warszawskie w zbiorach Muzeum Historycznego m.. st. Warszawy, Warszawa 1979.

Przewiń do góry okna