Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa
Nr ref. 533

Emil Radke (akt. 1830 - 1868)Klasycystyczny półmisek do mięs, Warszawa, 2 ćw. XIX w.

Srebro próby 12 łut, kute, cyzelowane, odlewane.
2,5 x 45,2 x 29,5 cm,
waga: 972 g
Sygnowany na spodzie imienną i warsztatową cechą złotnika z dopiskiem w Warszawie, a także cyfrowym znakiem próby srebra.

Cena: 6 500 zł

OPIS:
Półmisek owalny, gładki, o łagodnie zarysowanym wrębie. Kołnierz szeroki, lekko uniesiony z brzegiem obwiedzionym profilowaniem i motywem półwałka. Na krótszej osi kołnierza aplikacja z polskim herbem szlacheckim Mora – w polu herbowym głowa Murzyna (Maura) przewiązana srebrną nałęczką. Powyżej korona szlachecka. W klejnocie trzy strusie pióra.

Herb Mora wywodzi się z Niemiec, w Polskiej heraldyce obecny od XV wieku. Najliczniej występuje na Mazowszu.

STAN ZACHOWANIA:
Bardzo dobry. Na wrębie widoczne pojedyncze, półtora centymetrowe pęknięcie. W koronie szlacheckiej herbowej aplikacji widoczny ubytek jednej pałki.

Emil Radke pracownię przy ulicy Miodowej nr hip. 496 otworzył w 1830 lub w 1832 roku. Był uważany za jednego z najlepszych ówczesnych złotników w Warszawie, jego wyroby porównywano do prac Macieja Nowakowskiego. Swoje wyroby sygnował znakiem RADKE lub E.RADKE w polu o zaokrąglonych narożach a także znakiem warsztatowym – półksiężycem i trzema gwiazdami w polu owalnym. Emil Radke zaprzestał działalności zawaodowej lub tez zmarł w 1868 roku. Działalność firmy kontynuował Gustaw Radke, najprawdopodobniej brat Emila.

LITERATURA:
R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część pierwsza, Srebra ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Warszawa 1997, s. 173-174.
R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część druga, Srebra ze zbiorów muzeów polskich kościelnych i prywatnych, Warszawa 1997, s. 50.
R. Bobrow, Warszawscy złotnicy, jubilerzy, grawerzy i kupcy wyrobów kruszcowych w XIX wieku, Warszawa 2018, s.229-230.
H. Lileyko, Srebra warszawskie w zbiorach Muzeum Historycznego m.. st. Warszawy, Warszawa 1979, s. 68-69.

Przewiń do góry okna