Stanisław Śliwieński, Cukiernica skrzynkowa, Radom

POLITYKA COOKIES

Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookie. Przeczytaj więcej

Cart  

Brak produktów

Razem

Koszyk Realizuj zamówienie

Stanisław Śliwieński, akt. 1835 - 1842
Nr Ref.   540
Srebro próby 12 łut, kute, sztancowane, cyzelowane.
Sygnowana imienną cechą złotnika z dopiskiem w Radomiu, a także cyfrowym znakiem próby srebra.
Wymiary:   9.20 x 17.00 x 10.60 cm
Waga:   715.00 g
Obiekt dostępny
Cena:  

9 500 PLN

Dodaj do listy życzeń

  • Zapytaj o szczegóły
    • Wyślij do znajomego

      Cukiernica skrzynkowa, Radom

      Cukiernica skrzynkowa, Radom, ok. 1840

      Stanisław Śliwieński

      9 500 PLN

      Odbiorca:

      * Pola wymagane

      Anuluj

    • Zapytaj o tę pracę

    Opis:

    Cukiernica w formie prostopadłościennej skrzynki o zaokrąglonych narożach, wspartej na czterech nogach w formie spłaszczonych kul. Korpus gładki w dolnej częsci zdobiony półwałkiem. Przednia ścianka z centralnie umiejscowionym otworem na kluczyk, maskowanym plakietą sztancowaną w motyw palmety i dwóch splecionych rogów obfitości. Boczne ścianki z antabowymi uchwytami mocowanymi na kulkach spoczywających na rozetkach z promieniście skomponownych wąskich pukli.

    Wieko naczynia na zawiasie, gładkie i płaskie, przy brzegu obwiedzione półwałkiem. Na wieku gładka plakieta w kształcie porstokąta o zaokrąglonych bokach. Wnętrze cukiernicy i wnętrze wieka złocone.

    O złotniku:
    Stanisław Śliwieński urodził się w 1805 roku w Dąbrowej w guberni krakowskiej jako syn Wincentego i Anny z Szybalskich. Rodzina osiadła w Wieliczce. Stanisław, wcześnie osierocony, trafił na wychowanie do Krakowa, do majstra Golszlegera Krulikowskiego, który po kilku latach oddał go terminu do warsztatu Westawelewicza. Stąd po wyzwoleniu na subiekta w 1828 roku Śliwieński dotarł do Warszawy, gdzie pracował u Kazimierza Klimaszewskiego, następnie u Karola Malcza.

    W czerwcu 1829 roku Śliwieński znów pracował w Krakowie, u Zamojskiego, zaś w lutym 1830 roku ponownie w Warszawie, u Malcza. W trakcie powstania pracował przy wyrobie broni w arsenale. Po powstaniu powrócił do warsztatu Malcza, skąd przeniósł sie do pracowni Ludwika Bernarda Nasta.

    Do Radomia przybył w 1835 roku i tu otworzył własny warsztat. Znamy imiona jego czeladników, Pawła Fabiszewskiego, Roberta Szuplika, Ludwika Weygielta. Z powodu przyjmowania uczniów miał Śliwieński w Radomiu kłopoty, ponieważ starsi cechu skombinowanego złożyli na niego skargę, uznając, że nie posiada on kwalifikacji do nauczania. Miało to miejsce w 1836 roku, sprawa ciagnęła się kilka lat.

    W 1838 roku Stanisław Śliwieński otrzymał mistrzostwo za wykonanie lichtarza i cukiernicy. W tym samym roku z jego warsztatu skonfiskowano zakazane wyroby – cztery krzyże Virtuti Militari i jedno odznaczenie francuskie.

    Ostatnia wzmianka łącząca śliwieńskiego z Radomiem pochodzi z 1842 roku. Wiadomo, że z Radomia przeniósł sie do Kalisza.

    Stan zachowania:
    Bardzo dobry. W zamku brakuje kluczyka. Na tylnej ściance, na wysokości zawiasu łączącego korpus z wiekiem widoczne dwa peknięcia.

    Literatura:
    R. Bobrow, Złotnicy I jubilerzy prowincji Królestwa Polskiego, Warszawa 2017, s.126-127.

    Cukiernica skrzynkowa, Radom Cukiernica w formie prostopadłościennej skrzynki o zaokrąglonych narożach, wspartej na czterech nogach w formie spłaszczonych kul. Korpus gładki w dolnej częsci zdobiony półwałkiem. Przednia ścianka z centralnie umiejscowionym otworem na kluczyk, maskowanym plakietą sztancowaną w motyw palmety i dwóch splecionych rogów obfitości. Boczne ścianki z antabowymi uchwytami mocowanymi na kulkach spoczywających na rozetkach z promieniście skomponownych wąskich pukli.<br /><br />Wieko naczynia na zawiasie, gładkie i płaskie, przy brzegu obwiedzione półwałkiem. Na wieku gładka plakieta w kształcie porstokąta o zaokrąglonych bokach. Wnętrze cukiernicy i wnętrze wieka złocone.<br /><br />O złotniku:<br /><strong>Stanisław Śliwieński</strong> urodził się w 1805 roku w Dąbrowej w guberni krakowskiej jako syn Wincentego i Anny z Szybalskich. Rodzina osiadła w Wieliczce. Stanisław, wcześnie osierocony, trafił na wychowanie do Krakowa, do majstra Golszlegera Krulikowskiego, który po kilku latach oddał go terminu do warsztatu Westawelewicza. Stąd po wyzwoleniu na subiekta w 1828 roku Śliwieński dotarł do Warszawy, gdzie pracował u Kazimierza Klimaszewskiego, następnie u Karola Malcza.<br /><br />W czerwcu 1829 roku Śliwieński znów pracował w Krakowie, u Zamojskiego, zaś w lutym 1830 roku ponownie w Warszawie, u Malcza. W trakcie powstania pracował przy wyrobie broni w arsenale. Po powstaniu powrócił do warsztatu Malcza, skąd przeniósł sie do pracowni Ludwika Bernarda Nasta.<br /><br />Do Radomia przybył w 1835 roku i tu otworzył własny warsztat. Znamy imiona jego czeladników, Pawła Fabiszewskiego, Roberta Szuplika, Ludwika Weygielta. Z powodu przyjmowania uczniów miał Śliwieński w Radomiu kłopoty, ponieważ starsi cechu skombinowanego złożyli na niego skargę, uznając, że nie posiada on kwalifikacji do nauczania. Miało to miejsce w 1836 roku, sprawa ciagnęła się kilka lat.<br /><br />W 1838 roku Stanisław Śliwieński otrzymał mistrzostwo za wykonanie lichtarza i cukiernicy. W tym samym roku z jego warsztatu skonfiskowano zakazane wyroby – cztery krzyże Virtuti Militari i jedno odznaczenie francuskie.<br /><br />Ostatnia wzmianka łącząca śliwieńskiego z Radomiem pochodzi z 1842 roku. Wiadomo, że z Radomia przeniósł sie do Kalisza.<br /><br />Stan zachowania:<br />Bardzo dobry. W zamku brakuje kluczyka. Na tylnej ściance, na wysokości zawiasu łączącego korpus z wiekiem widoczne dwa peknięcia. <p>Literatura:<br />R. Bobrow, <em>Złotnicy I jubilerzy prowincji Królestwa Polskiego</em>, Warszawa 2017, s.126-127.</p>
    9 500 PLN

    Zobacz stopkę