Karol Filip Malcz, Cukiernica neobarokowa, Warszawa

POLITYKA COOKIES

Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookie. Przeczytaj więcej

Cart  

Brak produktów

Razem

Koszyk Realizuj zamówienie

Karol Filip Malcz, akt. ok. 1827 - 1864
Nr Ref.   522
Srebro próby 84, zakuwane, odlewane, sztancowane, częściowo złocone.

Puncowana na spodzie cechami złotnika, imienną i firmową - kotwicą w polu owalnym, a także  znakiem warszawskiego probierza Józefa Sosnkowskiego z datownikiem dla 1864 roku, znakiem próby srebra 84 zołotniki oraz godłem warszawskiej probierni, herbem Królestwa Kongresowego. Na wieku cechy pomocnicze  - znak próby srebra i cecha miejska Warszawy.

Wymiary:   8.80 x 17.00 x 13.00 cm
Waga:   728.00 g
Obiekt sprzedany

Dodaj do listy życzeń

  • Zapytaj o szczegóły
    • Wyślij do znajomego

      Cukiernica neobarokowa, Warszawa

      Cukiernica neobarokowa, Warszawa, 1864

      Karol Filip Malcz

      Odbiorca:

      * Pola wymagane

      Anuluj

    • Zapytaj o tę pracę

    Opis:

    Cukiernica prostopadłościenna o zaokrąglanych narożach i profilowanych ściankach, posadowiona na czterech masywnych, narożnych nogach skomponowanych z akantowych wolut zakończonych lwimi łapami. Korpus gładki, od spodu i od góry ujęty w wąski półwałek w narożach dekorowany aplikacjami z akantowych liści i kogucich grzebieni. Otwór na kluczyk we frontowej ściance ujęty analogiczną aplikacją.

    Wieko naczynia na zawiasie szarnierowym, płaskie i gładkie,  brzegiem obwiedzione plastyczną bordiurą z taśm, akantowych liści i kogucich grzebieni. W centrum wieka sztancowana plakieta z wyobrażeniem dębowo - laurowego wieńca okalającego przedstawienie kwadrygi z berlińskiej Bramy Brandenburskiej nad datą 1814 upamiętniającą rok przywrócenia kwadrygi berlińczykom po uprowadzeniu jej przez Napoleona w 1806 r.

    Wnętrze cukiernicy i wewnętrzna strona wieka złocone.

    Na uwagę zasługują nietypowy dla warsztatu Karola Filipa Malcza sposób dekoracji przedmiotu w postaci odlewanych, masywnych aplikacji mocowanych od wewnątrz bardzo starannie wykonanymi śrubkami, znakomita jakość i stan zachowania złocenia oraz mniej typowa dla warszawskich cukiernic tego czasu forma naczynia.

    Datownik na cukiernicy wskazuje 1864 rok, czas kiedy warsztat Malcza przejął bratanek jego żony, Teodor Werner. Znane są dwa inne przykłady podobnych cukiernic - z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie (identyczna forma i nogi, ścianki płaskie, giloszowane w motyw plastra miodu) cechowana znakiem Teodora Wernera, datowana na 1879 rok oraz sprzedana na aukcji w domu Sotheby’s w 2011 roku cukiernica o identycznej dekoracji  z herbem księżnej Leonilli Bariatyńskiej na wieku, także sygnowana przez Wernera, datowana na 1873 rok. Te analogie pozwalają przypuszczać, że autorem formy naczynia mógł być Werner właśnie.

    Stan zachowania:

    Bardzo dobry. Brak zamka i kluczyka. Na wieku, u dwóch narożnych aplikacji minimalne ubytki blachy srebrnej. Na frontowej ściance wnikliwe oględziny zdradzają rysę grubości włosa.

    Literatura:

    R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część pierwsza, Srebra ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Warszawa 1997, s. 125-136

    R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część druga, Srebra ze zbiorów muzeów polskich kościelnych i prywatnych, Warszawa 1997, s. 44-45.

    R. Bobrow, Warszawscy złotnicy, jubilerzy, grawerzy i kupcy wyrobów kruszcowych w XIX wieku, Warszawa 2018, s. 180-183.

    M. Gradowski, Znaki na srebrze, Znaki miejskie i państwowe używane na terenie Polski w jej obecnych granicach, Warszawa 2010, s. 293-299.

    Cukiernica neobarokowa, Warszawa <p class="Standard">Cukiernica prostopadłościenna o zaokrąglanych narożach i profilowanych ściankach, posadowiona na czterech masywnych, narożnych nogach skomponowanych z akantowych wolut zakończonych lwimi łapami. Korpus gładki, od spodu i od góry ujęty w wąski półwałek w narożach dekorowany aplikacjami z akantowych liści i kogucich grzebieni. Otwór na kluczyk we frontowej ściance ujęty analogiczną aplikacją.</p> <p class="Standard">Wieko naczynia na zawiasie szarnierowym, płaskie i gładkie,  brzegiem obwiedzione plastyczną bordiurą z taśm, akantowych liści i kogucich grzebieni. W centrum wieka sztancowana plakieta z wyobrażeniem dębowo - laurowego wieńca okalającego przedstawienie kwadrygi z berlińskiej Bramy Brandenburskiej nad datą 1814 upamiętniającą rok przywrócenia kwadrygi berlińczykom po uprowadzeniu jej przez Napoleona w 1806 r.</p> <p class="Standard">Wnętrze cukiernicy i wewnętrzna strona wieka złocone.</p> <p class="Standard">Na uwagę zasługują nietypowy dla warsztatu Karola Filipa Malcza sposób dekoracji przedmiotu w postaci odlewanych, masywnych aplikacji mocowanych od wewnątrz bardzo starannie wykonanymi śrubkami, znakomita jakość i stan zachowania złocenia oraz mniej typowa dla warszawskich cukiernic tego czasu forma naczynia.</p> <p class="Standard">Datownik na cukiernicy wskazuje 1864 rok, czas kiedy warsztat Malcza przejął bratanek jego żony, Teodor Werner. Znane są dwa inne przykłady podobnych cukiernic - z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie (identyczna forma i nogi, ścianki płaskie, giloszowane w motyw plastra miodu) cechowana znakiem Teodora Wernera, datowana na 1879 rok oraz sprzedana na aukcji w domu Sotheby’s w 2011 roku cukiernica o identycznej dekoracji  z herbem księżnej Leonilli Bariatyńskiej na wieku, także sygnowana przez Wernera, datowana na 1873 rok. Te analogie pozwalają przypuszczać, że autorem formy naczynia mógł być Werner właśnie.</p> <p class="Standard">Stan zachowania:</p> <p class="Standard">Bardzo dobry. Brak zamka i kluczyka. Na wieku, u dwóch narożnych aplikacji minimalne ubytki blachy srebrnej. Na frontowej ściance wnikliwe oględziny zdradzają rysę grubości włosa.</p> <p class="Standard">Literatura:</p> <p class="Standard">R. Bobrow, <em>Srebra warszawskie 1851-1939, Część pierwsza, Srebra ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawi</em>e, Warszawa 1997, s. 125-136</p> <p class="Standard">R. Bobrow, <em>Srebra warszawskie 1851-1939, Część druga, Srebra ze zbiorów muzeów polskich kościelnych i prywatnych</em>, Warszawa 1997, s. 44-45.</p> <p class="Standard">R. Bobrow, <em>Warszawscy złotnicy, jubilerzy, grawerzy i kupcy wyrobów kruszcowych w XIX wieku</em>, Warszawa 2018, s. 180-183.</p> <p class="Standard">M. Gradowski, <em>Znaki na srebrze, Znaki miejskie i państwowe używane na terenie Polski w jej obecnych granicach,</em> Warszawa 2010, s. 293-299.</p>
    0 PLN

    Zobacz stopkę