POLITYKA COOKIES

Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookie. Przeczytaj więcej

Cart  

Brak produktów

Razem

Koszyk Realizuj zamówienie

Monogramista M. K., akt. ok. 1790
Nr Ref.   382
Srebro próby 13 łut.

Sygnowane cechą niezidentyfikowanego złotnika a także austriacką cechą probierczą - znakiem z literą N – wyróżnikiem probierni lwowskiej w latach 1787-1807 z datownikiem dla 1800 roku i cyfrą 13 dla oznaczenia próby srebra. Widoczne także wężyk probierczy oraz cecha kontrybucyjna z lat 1806-1807.

Wymiary:   15.50 x 9.70 x 9.70 cm
Waga:   398.00 g
Obiekt dostępny
Cena:  

6 500 PLN

Dodaj do listy życzeń

  • Zapytaj o szczegóły
    • Wyślij do znajomego

      Para klasycystycznych świeczników, Lwów

      Para klasycystycznych świeczników, Lwów, 1800

      Monogramista M. K.

      6 500 PLN

      Odbiorca:

      * Pola wymagane

      Anuluj

    • Zapytaj o tę pracę

    Opis:

    Lichtarze na gładkich, kwadratowych stopach  z ukośnie podgiętymi cokolikami. Stopy wysklepione, przechodzące we wrzecionowate, gładkie trzony zwieńczone niewielkim półwałkiem i wklęskami. Tuleje wazonowe, gładkie, w dolnej części z niewielkim wybrzuszeniem, nakryte płaskimi, gładkimi profitkami.

    Podobny lichtarz z tego samego okresu i rejonu, pochodzący z Brzeżan znajduje się w kolekcji Muzeum Sztuki Złotniczej w Kazimierzy Dolnym. 

     

    Na uwagę kolekcjonerów I pasjonatów dawnego złotnictwa niewątpliwie zasługują znaki złotnicze, które wybito na świecznikach. W 1800 roku Lwów znajdował się pod zaborem austriackim i obowiązywał tu austriacki system probierczy. Widzimy zatem typową miejską cechę z datownikiem i literą N – znakiem Lwowa w latach 1787-1807. Ciekawy jest natomiast znak złotnika, niestety nierozpoznanego  – litery L M i K w polu trójlistnym. Znając podobne znaki z terenów Niemiec moglibyśmy przypuszczać, że to znak złotnika, którego imiona zaczynały się na litery L i M, zaś nazwisko na literę K. Tak jednak nie jest.

    Cesarskim przepisem z 1787 roku wprowadzono bowiem w Galicji zakaz dowolnego kształtowania imiennych znaków złotników. Zobowiązano majstrów do stosowania cechy inicjałowej, zawierającej pierwsze litery imienia i nazwiska, nad którymi nakazano bić pierwszą literę nazwy miasta, w którym złotnik pracował.

    Drugim wartym uwagi znakiem jest cecha z oznaczeniem 12 D. Jest to znak związany z napoleońskimi wojnami i cesarskim manifestem z 1806 roku, który w celu zgromadzenia środków na kosztowne działania wojenne nakazywał konfiskatę wszystkich przedmiotów ze srebra i złota występujących na terenie całego cesarstwa. Aby zachować swoje kosztowności, ich właściciele otrzymali prawo uiszczenia wojennej kontrybucji w formie wpłaty pieniężnej. Wykupione w ten sposób od konfiskaty przedmioty znakowano odpowiednią cechą kontrybucyjną. Znak ten zawierał cyfrę 12 – od 12 grajcarów za każdy łut srebra, a także symbol urzędu probierczego. Po reformie austriackiego systemu probierczego w 1807 roku znak probierni Lwowskiej z litery N został zmieniony na literę D i tak pozostało do 1866 roku. 

    Bibliografia:

    M. Gradowski, Znaki na srebrze, Znaki miejskie i państwowe używane na terenie Polski w jej obecnych granicach, Warszawa 2010, s. 254-260, 275-278.

    M. Gradowski, A. Zinkiewicz-Ryndziewicz, Srebra stołowe, Katalog zbiorów Muzeum Sztuki Złotniczej w Kazimierzu Dolnym - Tom II, Kazimierz Dolny 2010, s. 153.

    Stan zachowania:

    Bardzo dobry.
    Para klasycystycznych świeczników, Lwów <p>Lichtarze na gładkich, kwadratowych stopach  z ukośnie podgiętymi cokolikami. Stopy wysklepione, przechodzące we wrzecionowate, gładkie trzony zwieńczone niewielkim półwałkiem i wklęskami. Tuleje wazonowe, gładkie, w dolnej części z niewielkim wybrzuszeniem, nakryte płaskimi, gładkimi profitkami.<br /><br />Podobny lichtarz z tego samego okresu i rejonu, pochodzący z Brzeżan znajduje się w kolekcji Muzeum Sztuki Złotniczej w Kazimierzy Dolnym. </p> <p> </p> <p><strong>Na uwagę kolekcjonerów</strong> I pasjonatów dawnego złotnictwa niewątpliwie <strong>zasługują znaki złotnicze</strong>, które wybito na świecznikach. W 1800 roku Lwów znajdował się pod zaborem austriackim i obowiązywał tu austriacki system probierczy. Widzimy zatem typową miejską cechę z datownikiem i literą N – znakiem Lwowa w latach 1787-1807. Ciekawy jest natomiast <strong>znak złotnika</strong>, niestety nierozpoznanego  – litery <em>L M</em> i <em>K</em> w polu trójlistnym. Znając podobne znaki z terenów Niemiec moglibyśmy przypuszczać, że to znak złotnika, którego imiona zaczynały się na litery L i M, zaś nazwisko na literę <em>K</em>. Tak jednak nie jest.<br /><br /></p> <p>Cesarskim przepisem z 1787 roku wprowadzono bowiem w Galicji zakaz dowolnego kształtowania imiennych znaków złotników. Zobowiązano majstrów do stosowania cechy inicjałowej, zawierającej pierwsze litery imienia i nazwiska, nad którymi nakazano bić pierwszą literę nazwy miasta, w którym złotnik pracował.<br /><br /></p> <p>Drugim wartym uwagi znakiem jest <strong>cecha z oznaczeniem </strong><em><strong>12 D</strong>.</em> Jest to znak związany z napoleońskimi wojnami i cesarskim manifestem z 1806 roku, który w celu zgromadzenia środków na kosztowne działania wojenne nakazywał konfiskatę wszystkich przedmiotów ze srebra i złota występujących na terenie całego cesarstwa. Aby zachować swoje kosztowności, ich właściciele otrzymali prawo uiszczenia wojennej kontrybucji w formie wpłaty pieniężnej. Wykupione w ten sposób od konfiskaty przedmioty znakowano odpowiednią <strong>cechą kontrybucyjną</strong>. Znak ten zawierał cyfrę 12 – od 12 grajcarów za każdy łut srebra, a także symbol urzędu probierczego. Po reformie austriackiego systemu probierczego w 1807 roku znak probierni Lwowskiej z litery <em>N</em> został zmieniony na literę <em>D</em> i tak pozostało do 1866 roku. </p>
    6 500 PLN

    Zobacz stopkę