POLITYKA COOKIES

Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookie. Przeczytaj więcej

Cart  

Brak produktów

Razem

Koszyk Realizuj zamówienie

Boin-Taburet a Paris, akt. 1873 - 1900
Nr Ref.   375
Srebro próby 950, odlewane, cyzelowane.
Sygnowane znakiem warsztatowym firmy złotniczej. Wszytskie ruchome elementy pary cechowane znakiem probierczym stosowanym w Paryżu od 1838 roku - głową Minerwy w polu ośmiobocznym z cyfra 1 dla sreber próby pierwszej (950/1000 promili).
Wymiary:   49.00 x 16.00 x 15.00 cm
Waga:   5032.00 g
Obiekt dostępny
Cena:  

48 000 PLN

Dodaj do listy życzeń

  • Zapytaj o szczegóły
    • Wyślij do znajomego

      Para neorokokowych trójramiennych, czteroświecowych kandelabrów w typie Juste-Aurèle Meissonnier'a, Paryż

      Para neorokokowych trójramiennych, czteroświecowych kandelabrów w typie Juste-Aurèle Meissonnier'a, Paryż, ok. 1890

      Boin-Taburet a Paris

      48 000 PLN

      Odbiorca:

      * Pola wymagane

      Anuluj

    • Zapytaj o tę pracę

    Opis:

    Boin Taburet należy do najważniejszych francuskich warsztatów złotniczych schyłku XIX wieku i jest wymieniany obok nazwisk twórców takich jak Odiot, Christofle, Puiforcat, Aucoc, Fannière czy Tetard. Manufaktura powstała w 1873 roku w wyniku spółki zawiązanej między złotnikiem i antykwariuszem Georges Boin’em i jublilerem Emile Taburet’em. Przypisuje się jej przywrócenie popularności stylu Ludwika XV we francuskim złotnictwie ok. 1880 roku.

    Więcej informacji o historii manufaktury znajdziecie Państwo tutaj

    W zakresie formalnych nawiązań do osiągnieć sztuki XVIII wieku, Boin Taburet zasłużył się sięgając do wzorów i  form projektowanych przez Juste-Aurèle Meissonnier’a (ok.1693 - 1750), jednego z najwybitniejszych twórców drugiej fazy francuskiego rokoka, zwanej genre pittoresque.

    Meissonnier był twórcą niezwykle wszechstronnym, uprawiał rysunek, malarstwo, architekturę, a także złotnictwo. Jego dorobek znamy głównie z zachowanych rysunków i projektów z lat 1723-1735. Wszystkie charakteryzuje daleko posunięta asymetria, trójwymiarowość; projektowi jednego kandelabra służyły trzy rysunki, bowiem żadna ze stron nie powtarzała ułożenia wszystkich elementów przedmiotu, oraz silne skręcenie naturalistycznych motywów ze świata roślinnego.

    Warto odnotować, że w twórczości artysty nie brakuje polskich akcentów, zaprojektował bowiem wnętrze gabinetu marszałka Franciszka Bielińskiego w Warszawie, a także projekt dekoracji „Złotego salonu” na zamówienie Augusta Aleksandra Czartoryskiego do pałacu w Puławach (oba z roku 1748,  znane z rycin, fragmenty z Puław zachowały się w muzeum w Jędrzejowie).

    Meissonnierowi zarzucano przesyt, przeładowanie ornamentu, jednakże jego wpływ na innych twórców w całej Europie był wielki. Jego modele nierzadko powtarzano dosłownie. Jedne z kandelabrów oferowanych przez manufakturę Boin-Taburet wykonano wiernie wg. modelu Miessonniera, częściej jednak dokonywano twórczych przetworzeń, ujmujących nieco z bogatego, ciężkiego  ornamentu na rzecz większej lekkości i smukłości.

    Przykładem takiego dzieła są oferowane kandelabry. 

    Kandelabry – opis formalny

    Kandelabry trójramienne, czteroświecowe wsparte na masywnych, okrągłych, wysklepionych stopach o nieregularnie wykrojonym obrysie. Płaszcze stóp profilowane, naprzemiennie dzielone kanelami i żebrami, przy brzegu naprzemiennie dekorowane motywami muszli lub akantowej wici, w górnej części przechodzące w odwróconą tuleję zdobioną od góry ornamentem muszlowym niżej przechodzącym w skręcone kanele.

    Trzony tralkowe, skręcone, w całości dekorowane roślinną wicią i wklęskami, z podwójnymi nodusami. Dolne nodusy z trzema plastycznymi przedstawieniami muszli ujętej w akantową wić. Górny w postaci dwóch złączonych obręczy o powierzchni stylizowanej na muszle w trzech miejscach przedzielonych zwisami z laurowych liści. Górne części trzonów w kształcie  wazonowych tulei, w dolnej części puklowanych, powyżej pokrytych przechodzącej w skręcone kanele.

    Tuleja stanowi miejsce mocowania gwintu zwieńczonego akantowym kapturkiem, na którym spoczywa troje esowatych, silnie skręconych, zdobionych podwiniętymi gałązkami akantu oraz prostokątnymi płycinami ramion. Powyżej tulei przedłużenie trzonu w postaci trzech wybrzuszonych, skręconych akantowych gałązek okalających centralnie posadowiony kwiat akantu.

    Ramiona kandelabrów oraz przedłużenie trzonu zwieńczone okrągłymi talerzykami zdobionymi potrójnymi, groszkowanymi polami. W centrach talerzyków wazonowe tuleje na świece, zdobione analogicznie do większej tulei w trzonie, wyposażone w okrągłe, płaskie profitki.

    Bibliografia:

    Cartier-Stone, Isabelle, Emmanuel Redon Fine Art. Silver, Arts Decoratifs des XIX et XX siecles, Paris 2014, s. 54-57.
    Flemming John, Hugh Honour, The Pengiun Dictionary of Decorative Arts, London 1977, s. 524-525.
    Markezana, Y., Les poinçons français d or, d argent, de platine de 1275 à nos jours, Turyn 2005, s. 102.
    Molińska Dorota,  Juste-Aurèle Meissonnier i paryskie wnętrza w rezydencjach polskiej arystokracji  [w: Codzienność i niecodzienność oświeconych. W rezydencji, w podróży i na scenie publicznej, red. pod redakcją Bożeny Mazurkowej, Katowice 2013], Katowice 2013, s. 27-38.

    Stan zachowania:

    Bardzo dobry.
    Para neorokokowych trójramiennych, czteroświecowych kandelabrów w typie Juste-Aurèle Meissonnier'a, Paryż <p><strong>Boin Taburet</strong> należy do najważniejszych francuskich warsztatów złotniczych schyłku XIX wieku i jest wymieniany obok nazwisk twórców takich jak Odiot, Christofle, Puiforcat, Aucoc, Fannière czy Tetard. Manufaktura powstała w 1873 roku w wyniku spółki zawiązanej między złotnikiem i antykwariuszem Georges Boin’em i jublilerem Emile Taburet’em. Przypisuje się jej przywrócenie popularności stylu Ludwika XV we francuskim złotnictwie ok. 1880 roku.<br /><br />Więcej informacji o historii manufaktury znajdziecie Państwo <a class="tracker " title="Historia paryskiej firmy złotniczej Boin Taburet " href="http://grabekwlublinie.pl/pl/282_boin-taburet-a-paris" target="_blank"><span style="color: #333399;" data-mce-mark="1"><em>tutaj</em></span></a><br /><br /></p> <p>W zakresie formalnych nawiązań do osiągnieć sztuki XVIII wieku, Boin Taburet zasłużył się sięgając do wzorów i  form projektowanych przez <strong>Juste-Aurèle Meissonnier’a (ok.1693 - 1750)</strong>, jednego z najwybitniejszych twórców drugiej fazy francuskiego rokoka, zwanej <em>genre pittoresque</em>.<br /><br /></p> <p>Meissonnier był twórcą niezwykle wszechstronnym, uprawiał rysunek, malarstwo, architekturę, a także złotnictwo. Jego dorobek znamy głównie z zachowanych rysunków i projektów z lat 1723-1735. Wszystkie charakteryzuje daleko posunięta asymetria, trójwymiarowość; projektowi jednego kandelabra służyły trzy rysunki, bowiem żadna ze stron nie powtarzała ułożenia wszystkich elementów przedmiotu, oraz silne skręcenie naturalistycznych motywów ze świata roślinnego.<br /><br /></p> <p>Warto odnotować, że w twórczości artysty nie brakuje polskich akcentów, zaprojektował bowiem wnętrze gabinetu marszałka Franciszka Bielińskiego w Warszawie, a także projekt dekoracji „Złotego salonu” na zamówienie Augusta Aleksandra Czartoryskiego do pałacu w Puławach (oba z roku 1748,  znane z rycin, fragmenty z Puław zachowały się w muzeum w Jędrzejowie).<br /><br /></p> <p>Meissonnierowi zarzucano przesyt, przeładowanie ornamentu, jednakże jego wpływ na innych twórców w całej Europie był wielki. Jego modele nierzadko powtarzano dosłownie. Jedne z kandelabrów oferowanych przez manufakturę Boin-Taburet wykonano wiernie wg. modelu Miessonniera, częściej jednak dokonywano twórczych przetworzeń, ujmujących nieco z bogatego, ciężkiego  ornamentu na rzecz większej lekkości i smukłości.</p> <p>Przykładem takiego dzieła są oferowane kandelabry. <br /><br /></p> <p><strong>Kandelabry – opis formalny<br /><br /></strong></p> <p>Kandelabry trójramienne, czteroświecowe wsparte na masywnych, okrągłych, wysklepionych stopach o nieregularnie wykrojonym obrysie. Płaszcze stóp profilowane, naprzemiennie dzielone kanelami i żebrami, przy brzegu naprzemiennie dekorowane motywami muszli lub akantowej wici, w górnej części przechodzące w odwróconą tuleję zdobioną od góry ornamentem muszlowym niżej przechodzącym w skręcone kanele.<br /><br /></p> <p>Trzony tralkowe, skręcone, w całości dekorowane roślinną wicią i wklęskami, z podwójnymi nodusami. Dolne nodusy z trzema plastycznymi przedstawieniami muszli ujętej w akantową wić. Górny w postaci dwóch złączonych obręczy o powierzchni stylizowanej na muszle w trzech miejscach przedzielonych zwisami z laurowych liści. Górne części trzonów w kształcie  wazonowych tulei, w dolnej części puklowanych, powyżej pokrytych przechodzącej w skręcone kanele.<br /><br /></p> <p>Tuleja stanowi miejsce mocowania gwintu zwieńczonego akantowym kapturkiem, na którym spoczywa troje esowatych, silnie skręconych, zdobionych podwiniętymi gałązkami akantu oraz prostokątnymi płycinami ramion. Powyżej tulei przedłużenie trzonu w postaci trzech wybrzuszonych, skręconych akantowych gałązek okalających centralnie posadowiony kwiat akantu.<br /><br /></p> <p>Ramiona kandelabrów oraz przedłużenie trzonu zwieńczone okrągłymi talerzykami zdobionymi potrójnymi, groszkowanymi polami. W centrach talerzyków wazonowe tuleje na świece, zdobione analogicznie do większej tulei w trzonie, wyposażone w okrągłe, płaskie profitki.</p>
    48 000 PLN

    Zobacz stopkę