Maciej Nowakowski, Srebrny, repusowany imbryk, Warszawa

POLITYKA COOKIES

Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookie. Przeczytaj więcej

Cart  

Brak produktów

Razem

Koszyk Realizuj zamówienie

Maciej Nowakowski, akt. ok. 1825 - ok. 1856
Nr Ref.   498
Srebro próby 12 łut, kute, repusowane, odlewane, częściowo złocone. Kość.

Puncowany imienną i warsztatową cechą złotnika z dopiskiem w Warszawie, a także znakiem próby srebra. Widoczna również cecha zapasowa, stosowana Warszawie w 1851 roku, w okresie przejściowym po wprowadzeniu rosyjskiego systemu probierczego.

Wymiary:   18.00 x 30.50 x 19.00 cm
Waga:   1324.00 g
Obiekt sprzedany

Dodaj do listy życzeń

  • Zapytaj o szczegóły
    • Wyślij do znajomego

      Srebrny, repusowany imbryk, Warszawa

      Srebrny, repusowany imbryk, Warszawa, ok. 1851

      Maciej Nowakowski

      Odbiorca:

      * Pola wymagane

      Anuluj

    • Zapytaj o tę pracę

    Opis:

    Imbryk w kształcie spłaszczonej kuli wsparty na czterech wywiniętych nogach dekorowanych mięsistym liściem akantu. Dolna część brzuśca zdobiona szerokimi, ukośnymi, gładkimi puklami dzielonymi repusowanymi liśćmi akantu. Górna część gładka, przy otworze obwiedziona fryzem z drobnych kwiatków i listków akantu. Dziobek dzbanka esowaty, w dolnej partii zdobiony motywem muszli. Ucho kościane, wolutowe, wyposażone w podpórkę pod kciuk, ujęte w dwie, srebrne, puklowane tuleje.

    Imbryk nakryty zdejmowaną pokrywką dekorowaną analogicznie do dolnej partii brzuśca naczynia. Uchwyt pokrywki kościany, grzybkowaty, zdobiony ukośnymi żebrami.

    Wnętrze imbryka oraz wnętrze pokrywki suto złocone.

    Maciej Nowakowski (1800-1858) nauki pobierał w Krakowie w warsztacie Antoniego Michniewskiego. Jego wyzwoliny czeladnicze miały miejsce w 1819 roku. W Warszawie, przy ulicy Trębackiej czynny od lat 30. XIX w. Jeden z najwybitniejszych złotników warszawskich pierwszej połowy XIX wieku, swoje wyroby reklamował jako „z ozdobami starożytnemi  lub w nowym guście dłutowane (…) według podanych rysunków”. Brał udział w wystawach rolno przemysłowych w 1841-1845 roku. Działalność zakończył 1856 roku. Swoje wyroby sygnował znakiem imiennym Nowakowski kursywą z dopiskiem w Warszawie oraz znakiem warsztatowym z wyobrażeniem figury czapli w owalu.


    Stan zachowania:
    Kościany uchwyt imbryka ze śladem po pęknięciu na wysokości podpórki pod kciuk. Na pokrywce na jednym z puki widoczny ślad po naprawie – wtórnym lutowaniu.

    Bibliografia:

    R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część pierwsza, Srebra ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Warszawa 1997, s. 158.

    R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część druga, Srebra ze zbiorów muzeów polskich kościelnych i prywatnych, Warszawa 1997, s. 16, 48.

    R. Bobrow, Warszawscy złotnicy, jubilerzy, grawerzy i kupcy wyrobów kruszcowych w XIX wieku, Warszawa 2018, s. 205.

    M. Gradowski, Znaki na srebrze, Znaki miejskie i państwowe używane na terenie Polski w jej obecnych granicach, Warszawa 2010, s. 290-299.

    Srebrny, repusowany imbryk, Warszawa <p class="Standard">Imbryk w kształcie spłaszczonej kuli wsparty na czterech wywiniętych nogach dekorowanych mięsistym liściem akantu. Dolna część brzuśca zdobiona szerokimi, ukośnymi, gładkimi puklami dzielonymi repusowanymi liśćmi akantu. Górna część gładka, przy otworze obwiedziona fryzem z drobnych kwiatków i listków akantu. Dziobek dzbanka esowaty, w dolnej partii zdobiony motywem muszli. Ucho kościane, wolutowe, wyposażone w podpórkę pod kciuk, ujęte w dwie, srebrne, puklowane tuleje.<br /><br />Imbryk nakryty zdejmowaną pokrywką dekorowaną analogicznie do dolnej partii brzuśca naczynia. Uchwyt pokrywki kościany, grzybkowaty, zdobiony ukośnymi żebrami.<br /><br />Wnętrze imbryka oraz wnętrze pokrywki suto złocone.<br /><br /></p> <p class="Standard"><strong>Maciej Nowakowski (1800-1858) </strong>nauki pobierał w Krakowie w warsztacie Antoniego Michniewskiego. Jego wyzwoliny czeladnicze miały miejsce w 1819 roku. W Warszawie, przy ulicy Trębackiej czynny od lat 30. XIX w. Jeden z najwybitniejszych złotników warszawskich pierwszej połowy XIX wieku, swoje wyroby reklamował jako „z ozdobami starożytnemi  lub w nowym guście dłutowane (…) według podanych rysunków”. Brał udział w wystawach rolno przemysłowych w 1841-1845 roku. Działalność zakończył 1856 roku. Swoje wyroby sygnował znakiem imiennym Nowakowski kursywą z dopiskiem w Warszawie oraz znakiem warsztatowym z wyobrażeniem figury czapli w owalu.</p> <p class="Standard"><br />Stan zachowania:<br />Kościany uchwyt imbryka ze śladem po pęknięciu na wysokości podpórki pod kciuk. Na pokrywce na jednym z puki widoczny ślad po naprawie – wtórnym lutowaniu.</p>
    0 PLN

    Zobacz stopkę