Ludwik Bernard Nast I - Galeria Dawnych Sreber

POLITYKA COOKIES

Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookie. Przeczytaj więcej

Cart  

Brak produktów

Razem

Koszyk Realizuj zamówienie

akt. ok. 1830 - 1854

Warszawa

Biografia:

Ludwik Bernard Nast (ur. ok. 1801 – zm. 1838) złotnik przybyły do Warszawy z Heilbronn w drugiej połowie lat 20. XX w. Czynny od 1827 roku. Firma Nasta cieszyła się względami rosyjskiej władzy czego dowodzą zachowane obiekty z monogramami cara Mikołaja I, pochodzące z cesarskich rezydencji w Królestwie. Warsztat był także miejscem nauki kolejnego znaczącego pokolenia złotników. Kształcił się tu Stanisław Śliwieński, który prowadził potem własny zakład w Radomiu, potem w Kaliszu, a także syn założyciela Ludwik Walenty.

Po śmierci Ludwika Bernarda Nasta w 1838 roku do czasu kiedy czeladnikiem został Ludwik Walenty Nast., warsztat prowadziła wdowa, Julianna (Julia) z Heintzów (ur. 1805 – zm. 1897). Do tego też czasu imiennym znakiem wytwórni było nazwisko założyciela Nast w owalu, zaś znak warsztatowy wyobrażał węża połykającego ogon.

Więcej o dalszej historii warsztatu przeczytasz TUTAJ

Bibliografia:

R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część pierwsza, Srebra ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Warszawa 1997, s. 154-157.

R. Bobrow, Srebra warszawskie 1851-1939, Część druga, Srebra ze zbiorów muzeów polskich kościelnych i prywatnych, Warszawa 1997, s. 16, 47-48.

R. Bobrow, Warszawscy złotnicy, jubilerzy, grawerzy i kupcy wyrobów kruszcowych w XIX wieku, Warszawa 2018, s. 198-199.

M. Gradowski, Znaki na srebrze, Znaki miejskie i państwowe używane na terenie Polski w jej obecnych granicach, Warszawa 2010, s. 290-293.

H. Lileyko, Srebra warszawskie w zbiorach Muzeum Historycznego m.. st. Warszawy, Warszawa 1979, s. 41-42, 66.

Aktualnie brak prac tego złotnika w ofercie

Archiwalne prace złotnika

Zobacz stopkę